Wykłady dr Małgorzaty Andrejczyk oraz dr Anetty Bogusławy Strawińskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Edukologicznego w Wilnie

Wykłady dr Małgorzaty Andrejczyk oraz dr Anetty Bogusławy Strawińskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Edukologicznego w Wilnie

10 maja 2022 r. na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Edukologicznego w Wilnie odbyły się wykłady dr Małgorzaty Andrejczyk oraz dr Anetty Bogusławy Strawińskiej z Katedry Stylistyki i Lingwistyki Antropologicznej Kolegium Językoznawstwa Wydziału Filologicznego Uniwersytetu w Białymstoku.

Od lewej: dr Anetta Strawińska, dr Małgorzata Andrejczyk, dr Irena Masojc, dr Barbara Dwilewicz, prof. Andrzej Baranow, dr Halina Turkiewicz

Wykłady były skierowane do studentów specjalizacji polonisty-nauczyciela Vytauto Didžiojo Universitetas (VDU). Dr M. Andrejczyk wygłosiła wykład na temat: Etymologia i konotacje nazw drogich kamieni w twórczości Adama Mickiewicza oraz Juliusza Słowackiego. Studium leksykalno-stylistyczne. Prelegentka w swoim wywodzie dotyczącym idiolektu Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego zaprezentowała podejście synkretyczne, a tym samym holistyczne: semantyczne i funkcjonalne; odsyłała do ujęć kognitywnych, lingwistyczno-kulturowych i antropologicznych. Natomiast dr A. Strawińska wygłosiła prelekcję zatytułowaną:

Północnokresowe poradniki o charakterze poprawnościowym z przełomu XIX i XX wieku. Zagadnienia gramatyczno- leksykalne.

Zadania jakie przemawiająca sobie wyznaczyła to: po pierwsze opis zjawisk językowych uznawanych przez twórców poradników za usterki językowe, po drugie przedstawienie osobliwości polszczyzny północnokresowej (szczególnie w odniesieniu do zagadnień słowotwórczych), do których stosunek obu autorów nie zawsze jest negatywny w szerokim kontekście tzn. w odniesieniu do procesów językowo-kulturowych; zjawisk rywalizacji/dostosowywania się różnych systemów językowych. Badaczka scharakteryzowała właściwości fonetyczne, morfologiczne, fleksyjne, składniowe ilustrujące mechanizmy ścierania się polskiego superstratu z białorusko-litewskim substratem oraz leksykę stanowiące nierozerwalny składnik polszczyzny północnokresowej, świadczące o jej odrębności i niepowtarzalnym charakterze.